YER YORIQLARINING MAKON VA CHUQURLIK BO‘YICHA TAQSIMLANISH XUSUSIYATLARI

Maqolaning Asosiy Qismi

Dononov, J.U.

Annotatsiya

Mazkur tadqiqot ishida yer yoriqlarining makon va chuqurlik bo‘yicha taqsimlanish xususiyatlari fraktal hamda statistik tahlil usullari yordamida o‘rganildi. Tadqiqotda yoriqlar tizimining fazoviy joylashuvini modellashtirish uchun tasodifiy nuqtaviy taqsimlanish modeli va Lévy flight fraktal modeli qo‘llanildi. Lévy flight modeli asosida yoriqlar orasidagi masofalarning ehtimollik zichligi va taqsimlanish funksiyalari aniqlandi hamda fraktal o‘lcham ko‘rsatkichi hisoblandi. Tahlil natijalari yer yoriqlari va zilzila epitsentrlarining fazoviy joylashuvi murakkab strukturaviy-geodinamik tizim ekanligini hamda o‘z-o‘ziga o‘xshash fraktal xususiyatlarga ega ekanligini tasdiqladi. Yoriqlar tizimining klasterlashish darajasi, makoniy zichligi va chuqurlik bo‘yicha tarqalishi tektonik kuchlanish maydonlari hamda seysmik faollik bilan chambarchas bog‘liqligi aniqlandi. Korrelyatsion o‘lchamni baholashda koordinata xatoliklari, chegara effekti, statistik tanlanma hajmi va makoniy proyeksiya kabi sistematik omillarning ta’siri tahlil qilindi. Kichik masshtab chegaralarida koordinatalar aniqligining pasayishi fraktal parametrlarning noto‘g‘ri baholanishiga olib kelishi mumkinligi ko‘rsatildi. Statistik filtrlash va masshtab parametrlarini optimallashtirish usullarini qo‘llash orqali taqsimlanish qonuniyatlarini yanada aniqroq baholash imkoniyati yaratildi. Olingan natijalar seysmik xavf zonalarini aniqlash va hududlarning geodinamik holatini baholashda muhim ilmiy-amaliy ahamiyatga ega.

Yuklab olishlar

Yuklab olish ma’lumotlari hali mavjud emas.

Maqola Tafsilotlari

Bo‘lim

Geologiya va neft-gaz sanoati

Muallif biografiyasi

Dononov, J.U., Karshi State Technical University

Dotsent, Qarshi davlat texnika universiteti, Qarshi, O‘zbekiston

Iqtibos keltirish tartibi

Dononov, J. U. (2026). YER YORIQLARINING MAKON VA CHUQURLIK BO‘YICHA TAQSIMLANISH XUSUSIYATLARI. Sanoatda Raqamli Texnologiyalar, 4(2). https://doi.org/10.70769/3030-3214.SRT.4.2.2026.19

Adabiyotlar ro‘yxati

[1] Aki, K., & Richards, P. G. (2002). Quantitative seismology (2nd ed.). University Science Books.

[2] Aviles, C. A., Scholz, C. H., & Boatwright, J. (1987). Fractal analysis applied to characteristic segments of the San Andreas Fault. Journal of Geophysical Research: Solid Earth, 92(B1), 331–344. https://doi.org/10.1029/JB092iB01p00331 DOI: https://doi.org/10.1029/JB092iB01p00331

[3] Grassberger, P., & Procaccia, I. (1983). Characterization of strange attractors. Physical Review Letters, 50(5), 346–349. https://doi.org/10.1103/PhysRevLett.50.346 DOI: https://doi.org/10.1103/PhysRevLett.50.346

[4] Hauksson, E., & Shearer, P. (2005). Southern California hypocenter relocation with waveform cross-correlation. Bulletin of the Seismological Society of America, 95(3), 896–903. https://doi.org/10.1785/0120040167 DOI: https://doi.org/10.1785/0120040167

[5] Kagan, Y. Y. (1991). Fractal dimension of brittle fracture. Journal of Nonlinear Science, 1(1), 1–16. https://doi.org/10.1007/BF01209146 DOI: https://doi.org/10.1007/BF01209146

[6] Kagan, Y. Y. (2007). Simplified algorithms for calculating double-couple rotation. Geophysical Journal International, 171(1), 411–418. https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.2007.03538.x DOI: https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.2007.03538.x

[7] Kagan, Y. Y., & Knopoff, L. (1980). Spatial distribution of earthquakes: The two-point correlation function. Geophysical Journal of the Royal Astronomical Society, 62(2), 303–320. https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.1980.tb04857.x DOI: https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.1980.tb04857.x

[8] Mandelbrot, B. B. (1983). The fractal geometry of nature. W. H. Freeman and Company. DOI: https://doi.org/10.1119/1.13295

[9] Okubo, P. G., & Aki, K. (1987). Fractal geometry in the San Andreas Fault system. Journal of Geophysical Research: Solid Earth, 92(B1), 345–355. https://doi.org/10.1029/JB092iB01p00345 DOI: https://doi.org/10.1029/JB092iB01p00345

[10] Robertson, M. C., Sammis, C. G., Sahimi, M., & Martin, A. J. (1995). Fractal analysis of three-dimensional spatial distributions of earthquakes with a percolation interpretation. Journal of Geophysical Research: Solid Earth, 100(B1), 609–620. https://doi.org/10.1029/94JB02463 DOI: https://doi.org/10.1029/94JB02463

[11] Sornette, D. (2004). Critical phenomena in natural sciences: Chaos, fractals, self-organization and disorder (2nd ed.). Springer.

[12] Turcotte, D. L. (1997). Fractals and chaos in geology and geophysics (2nd ed.). Cambridge University Press. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9781139174695

[13] Wiemer, S., & Wyss, M. (2000). Minimum magnitude of completeness in earthquake catalogs: Examples from Alaska, the western United States, and Japan. Bulletin of the Seismological Society of America, 90(4), 859–869. https://doi.org/10.1785/0119990114 DOI: https://doi.org/10.1785/0119990114

Xuddi shu muallif (lar) ning eng ko'p o'qilgan maqolalari

O'xshash maqolalar

Siz ham ushbu maqola uchun {$ advancedSearchLink} olishingiz mumkin.